داستان کوه

کارگاه اصلی مسیر آرش که همان سالهای 61 تا 63 مورد استفاده قرار می گرفت، منقار سنگ بزرگی بود که می شد گرد پیری را بر روی آن دید. طنابچه ای پوسیده دور سنگی که دیگر بر اثر فرسایش کمر خم کرده بود و آماده بود تا پایان عمرش فرا برسد و به پایین سقوط کند. در عوض کارگاه جدید که یک متر بالاتر قرار داشت با دو رول و سیم بکسل مجهز شده بود. با توجه به اطلاعاتی که داشتم کارگاههای مسیر تا طاقچه ی آرش توسط 3 تن از اعضای باشگاه در سال 85 ترمیم شده بودند. اعضای تیم ترمیم مهدی عزیزی، فرشاد فتحی و مصطفی موسوی بودند. مهدی که امروز دیگر در جمع ما نیست و من فقط نام او را شنیده ام. اولین روزی که به باشگاه آرش رفتم تا در آنجا عضو شوم با در بسته ای روبر شدم که آگهی ترحیم مهدی به شیشه ی آن چسبیده بود و حالا در هر کارگاه یادش را زنده می کردم. زمستان 85 بود که او در همین علم کوه و بر روی گرده آلمانها جاودانه شد. ادامه...

برچسب‌ها: آیدین بزرگی, صعود انفرادی مسیر آرش